AMVK

Anne-Mie Van Kerckhoven, of AMVK, °1951 Antwerpen België, studeerde grafisch ontwerp aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Sinds het begin van de jaren 80 heeft ze een rijk oeuvre met tekeningen en andere werken op papier en synthetisch materiaal maar ook korte video’s behoren tot haar werk. Al haar creaties kenmerken zich door een onverbloemde feministische toon waarin het erotische en het machinefetisjisme met elkaar in aanraking komen. Ze ontdekt de relatie tussen kunst, wetenschap, politiek en sociale thema’s. Jarenlang werkte ze in de omgeving van het Artificial Intelligence Laboratory in Brussel waar de functies van het menselijke brein bestudeerd en gereconstrueerd worden. Ze kwam er in aanraking met het moeilijk doordringbare terrein van het onbewuste. Ze plaatste zich dan ook binnen een opnieuw oplevende traditie waarin wetenschappers en artiesten samen proberen te werken en een meer humane samenleving proberen na te streven.

In 1994 schreef AMVK: ‘Mijn installaties gaan dieper in op de prangende problematiek rond hedendaagse overleving gerelateerd aan het herstellen van de aangetaste functies van het centrale zenuwstelsel. De fundamentele principes die aan de basis liggen van de werking van ons brein en die het toelaten om jarenlang ononderbroken te functioneren, slorpen niet alleen de interesse van experten in de filosofie en de wetenschap op maar ook in de kunst. Dit komt omdat die principes gebruikt kunnen worden om overlevingsmechanismen betrouwbaarder te maken’.

AMVK houdt zich bezig met de manieren waarop onzichtbare vormen van zelforganisatie werkzaam zijn binnen een aantal systemen en hoe die vormen zich telkens opnieuw vasthechten aan de eigen logica van die systemen. Interieurs, vaak huiselijke ruimten, dienen als decor voor haar tekeningen en collages, waarin zich droomachtige futuristische ontmoetingen tussen mensen en machineachtige vormen afspelen. In de jaren negentig maakten handgemaakte werken plaats voor computergraphics. De beelden waren wel altijd vergezeld van teksten die de boodschap van Van Kerckhovens trotse, soms exhibitionistische vrouwelijke figuren onderstrepen, net als liedjesteksten. Naast het visuele aspect speelt muziek een belangrijke rol in haar creatieve productie. Onder de naam Club Moral (1981-heden) speelt zij samen met Danny Devos al jaren een sleutelrol in de Antwerpse experimentele muziekscene.

Ze wordt vertegenwoordigd door Zeno X Gallery te Antwerpen (B) en Galerie Barbara Thumm in Berlijn (D).

Wanneer een denkrichting nieuwe kennis en de waarnemingen van haar verschijning structureert, analyseert en indeelt, vormt die denkrichting zich om tot een vitaal, energiek nieuw abstract dat me een boost geeft. Het ondersteunt onmiddellijk de werkroutine die essentieel is voor mijn persoonlijk bestaan en ontwikkeling. In 1979 maak ik mijn eerste installatie en noemde ze 'Art:Science=Future:Logics'. Elk wetenschappelijk artikel met een utopische ondertoon en elke logische reflectie over de systematiek van perceptie drijven me om verder te gaan in mijn zoektocht naar wat het verstand tot het verstand maakte en om aan die problematiek de noodzaak, de onvermijdelijke drang te koppelen om nieuwe dingen op de wereld los te laten zoals ‘artefacten’.

-  AMVK in Ortszeit/Synprozess (Basel 2014) für Susanne Neubauer